Για το ναυάγιο της Χίου…

Του Δημήτρη Σωφρονίου*

Από το 2015 και μετά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με πολλά ναυάγια και αμέτρητους πνιγμούς. Τίποτα από τα προηγούμενα δεν ήταν σαν αυτό. Αυτή τη φορά βρεθήκαμε μπροστά σε κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κατάγματα, κάτι σαν πολύ σοβαρό τροχαίο. «Οι σακούλες που έβαζαν μέσα τους νεκρούς έσταζαν αίμα». Η μαρτυρία αυτή καταγράφηκε από ιατροδικαστή μετά την εξέταση των σορών των 15 νεκρών του ναυαγίου της Χίου...

Άλλη μαρτυρία από διασωθέντες του ναυαγίου αναφέρει: «Πηγαίναμε με τη βάρκα πολύ αργά. Ήταν υπερφορτωμένη. Βρισκόμασταν πολύ κοντά στην ακτή. Ξαφνικά άναψε μπροστά μας ένας τεράστιος προβολέας. Δεν υπήρξε κανένα ηχητικό σήμα ή κάτι άλλο. Το σκάφος του λιμενικού ανέπτυξε ταχύτητα και πέρασε από πάνω μας»...

Με δεδομένο το εγκληματικό ποινικό μητρώο του Ελληνικού Λιμενικού, του αρχηγού του και 20 ακόμη αξιωματούχων που κατηγορούνται για το τραγικό ναυάγιο της Πύλου, καθώς και τις δύο άνωθεν μαρτυρίες (υπάρχουν και πολλές άλλες), δείχνουν πως για μία ακόμη φορά το Ελληνικό Λιμενικό προέβη σε βίαιη επαναπροώθηση σκάφους, με κάκιστους και απάνθρωπους χειρισμούς, με το γνωστό αποτέλεσμα. Το σαθρό και έωλο επιχείρημα του λιμενικού περί δήθεν προσπάθειας εμβολισμού του από το σκάφος των μεταναστών κατέρριψαν ακόμη και απόστρατοι αξιωματικοί του λιμενικού, διερωτώμενοι αν είναι ποτέ δυνατόν ένα μικρό φουσκωτό να επιχειρήσει να εμβολίσει σκάφος του λιμενικού! Επιπλέον, την υποψία ότι έγινε ακριβώς το αντίθετο από αυτά που ισχυρίζεται το λιμενικό ενισχύει το γεγονός πως για άλλη μια φορά δεν έθεσαν σε λειτουργία (βλέπε ναυάγιο της Πύλου) τη θερμική κάμερα καταγραφής του συμβάντος, έτσι ώστε να μην καταγραφεί τίποτα!

Το νέο έγκλημα στη Χίο δεν είναι βέβαια ένα μεμονωμένο περιστατικό. Οι συστηματικές πρακτικές αποτροπής και μη διάσωσης που εφαρμόζονται στην Ελλάδα και γενικότερα στα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε., κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου (σύμφωνα με το οποίο η προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα αποτελεί απόλυτη νομική υποχρέωση για τα κράτη), οδηγούν επανειλημμένα σε τέτοιες τραγωδίες. Και με δεδομένη την ολοένα και μεγαλύτερη αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου για τη μετανάστευση από την ελληνική κυβέρνηση (με πρωτεργάτη τον ξενοφοβικό ακροδεξιό Πλεύρη, ο οποίος παλαιότερα δήλωνε πως «φύλαξη των συνόρων δεν υφίσταται αν δεν υπάρξουν νεκροί»), τα ναυάγια τύπου «Πύλου» θα αυξάνονται.

Να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν επανειλημμένες καταγγελίες στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που επιβεβαιώνουν ότι οι επαναπροωθήσεις στα ελληνικά σύνορα (θαλάσσια και χερσαία) αποτελούν συνήθη πρακτική των ελληνικών Αρχών, όπως βέβαια και των κυπριακών, για να μην ξεχνιόμαστε! Εμείς θα ενώνουμε τη φωνή μας με τις οργανώσεις δικαιωμάτων, τις αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές συλλογικότητες, τους πολίτες που ζητούν δικαιοσύνη, ενάντια στην εγκληματική πολιτική της «Ευρώπης-φρούριο» και των κλειστών συνόρων, στεκόμενοι αλληλέγγυοι απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες.

*Φιλόλογος